حرف‌های بی‌پرده آزیتا

جمعه فرصتی شد که در یک گردش علمی قارچ‌شناسی شرکت کنیم، بلی قارچ😁🍄! هر بار که وارد جنگل می‌شم، بیشتر مطمئن می‌شم که چیزی که ما می‌بینیم فقط بخش کوچیکی از زندگی اونجاست، دنیای واقعی، زیر لایه‌ای از برگ‌های پوسیده و داخل خاک جریان داره🥰

برخلاف تصور خیلی‌ها، قارچ‌ها نه گیاه هستن و نه جانور. اون‌ها قلمروی مستقل خودشون رو دارن و از نظر تکاملی حتی به حیوانات نزدیک‌تر از گیاهان هستن. 😯چیزی که ما روی سطح زمین می‌بینیم، در واقع فقط اندام بارده قارچه، یعنی بزرگوار یه دسته دراز تولید کرده فقط برای پخش اسپور و ما اون دسته رو میبینیم و میگیم چه قشنگ🤣 خوراکیه؟؟؟؟  این دسته مثل سیبی که روی یک درخته فقط اندام تولید مثله.😁 بخش اصلی قارچها ، شبکه‌ای از رشته‌های بسیار ظریف به نام میسلیومه که می‌تونه مترها یا حتی کیلومترها زیر خاک گسترش پیدا کنه و هیچ محدودیتی در رشد نداره😯

یکی از جذاب‌ترین بخش‌های این گردش، پیدا کردن گونه‌هایی بود که هر کدوم نقش متفاوتی در اکوسیستم داشتن. بعضی‌ها روی چوب‌های مرده رشد می‌کردن و با تجزیه لیگنین و سلولز، چوب رو دوباره به خاک حاصلخیز تبدیل می‌کردن. اگر این تجزیه‌کننده‌های قدرتمند نبودن، جنگل‌ها به مرور زیر کوهی از چوب‌های خشک دفن می‌شدن.

از طرف دیگه، بسیاری از قارچ‌های جنگلی با ریشه درختان رابطه‌ای به نام مایکوریزا برقرار می‌کنن؛ یک همزیستی شگفت‌انگیز که در اون قارچ جذب آب و مواد معدنی مثل فسفر رو برای درخت راحت‌تر می‌کنه و در مقابل، قندهای تولیدشده در فتوسنتز رو از درخت دریافت می‌کنه.  قشنگ رابطه بده ، بستون برقراره! به همین دلیل، سلامت خیلی از جنگل‌ها به همین شبکه‌های زیرزمینی وابسته است.

شاید جالب باشه بدونید که بعضی دانشمندها به این شبکه‌های میسلیومی لقب «وود واید وب» (Wood Wide Web) یا «اینترنت جنگل» رو دادن، چون می‌تونن بین ریشه گیاهان مختلف ارتباط برقرار کنن و در انتقال مواد غذایی و حتی برخی پیام‌های شیمیایی نقش داشته باشن. 

این گردش برای من فقط پیدا کردن قارچ‌های جدید نبود؛ بیشتر یادآوری این بود که جنگل، یک موجود زنده و به‌هم‌پیوسته است. هر قارچی که روی یک تنه پوسیده می‌بینیم یا از میان خزه‌ها بیرون زده، بخشی از چرخه‌ای چند میلیون ساله است که بدون آن، جنگل به شکلی که امروز می‌شناسیم و حتی کره زمین وجود نداشت.

اگر به جنگل میروید، کمی آهسته‌تر قارچهامشغول کارند🥰🍄